Κάθε φορά που βγαίνει μια νέα προκήρυξη του ΑΣΕΠ ή ενός φορέα του δημοσίου, χιλιάδες υποψήφιοι ανοίγουν το ίδιο έγγραφο και ψάχνουν την ίδια λέξη: μόρια. Πόσα παίρνω από πτυχίο, πόσα από εμπειρία, πόσα από πρόσθετα προσόντα. Και εκεί, σχεδόν πάντα, εμφανίζεται μια γραμμή που πολλοί υποτιμούν: η γνώση ξένης γλώσσας.
Η αλήθεια είναι πως η αγγλική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα «καλό να το έχεις» στο βιογραφικό. Σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, αποτελεί επίσημα μοριοδοτούμενο προσόν, με σαφή βαθμολογική αξία που μπορεί να κρίνει τη θέση κάποιου στον τελικό πίνακα κατάταξης.
Γιατί τα αγγλικά μετράνε στη μοριοδότηση
Στους περισσότερους διαγωνισμούς του δημοσίου, η γνώση ξένης γλώσσας βαθμολογείται με βάση το επίπεδο του πιστοποιητικού. Όσο πιο υψηλό το επίπεδο -από καλή γνώση έως άριστη γνώση- τόσο μεγαλύτερη η μοριοδότηση. Το ενδιαφέρον είναι ότι η διαφορά ανάμεσα σε ένα μέτριο και σε ένα ισχυρό πιστοποιητικό μπορεί να μεταφραστεί σε αρκετά επιπλέον μόρια, χωρίς να χρειάζεται καμία άλλη προϋπόθεση, εξέταση ηλικίας ή προϋπηρεσίας.
Αυτό έχει μια πρακτική συνέπεια: σε πολλές προκηρύξεις όπου οι υποψήφιοι έχουν παρόμοιο μορφωτικό και επαγγελματικό προφίλ, το πιστοποιητικό αγγλικών γίνεται ο παράγοντας που ξεχωρίζει έναν φάκελο από τους υπόλοιπους.
Ποιο πιστοποιητικό «μετράει» περισσότερο
Δεν αναγνωρίζονται όλα τα πιστοποιητικά με τον ίδιο τρόπο, ούτε προσφέρουν όλα την ίδια βαθμολογική βαρύτητα. Ο πίνακας αναγνωρισμένων τίτλων γλωσσομάθειας που χρησιμοποιεί το ΑΣΕΠ καθορίζει με σαφήνεια ποια επίπεδα αντιστοιχούν σε «καλή», «πολύ καλή» και «άριστη» γνώση, και άρα ποια μόρια αναλογούν στο καθένα.
Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί υποψήφιοι δεν γνωρίζουν εκ των προτέρων ποιο επίπεδο εξέτασης να επιλέξουν ώστε να πετύχουν τη μέγιστη δυνατή μοριοδότηση με τον λιγότερο δυνατό κόπο. Κάποιοι στοχεύουν σε πιστοποιητικά υψηλότερου επιπέδου απ’ όσο χρειάζεται, χάνοντας χρόνο και χρήμα, ενώ άλλοι μένουν σε χαμηλότερο επίπεδο και χάνουν μόρια που θα μπορούσαν εύκολα να είχαν κερδίσει.
Ο συντομότερος δρόμος: σωστή προετοιμασία, στοχευμένη εξέταση
Το κλειδί δεν είναι να μάθει κανείς αγγλικά από το μηδέν, αλλά να προετοιμαστεί σωστά για τη συγκεκριμένη εξέταση που θα του αποφέρει τη μέγιστη μοριοδότηση με βάση το ήδη υπάρχον επίπεδό του. Εδώ είναι που πολλοί υποψήφιοι χάνουν πολύτιμο χρόνο: αντί να απευθυνθούν σε φροντιστήρια ή προγράμματα που έχουν εμπειρία ειδικά σε εξετάσεις μοριοδότησης για ΑΣΕΠ και δημόσιο τομέα, ακολουθούν γενικά προγράμματα εκμάθησης αγγλικών που δεν στοχεύουν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Μια ολοκληρωμένη, στοχευμένη προσέγγιση περιλαμβάνει συνήθως:
- Αξιολόγηση του υπάρχοντος επιπέδου, ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη εξέταση από την αρχή
- Προετοιμασία προσαρμοσμένη στη μορφή της συγκεκριμένης εξέτασης
- Ενημέρωση για τα αναγνωρισμένα πιστοποιητικά που μοριοδοτούνται σε προκηρύξεις ΑΣΕΠ
- Καθοδήγηση ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις λόγω λάθος επιλογής επιπέδου
Όσοι έχουν ήδη περάσει από τη διαδικασία περιγράφουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια τυχαία προετοιμασία και σε μια στοχευμένη ως καθοριστική: στη δεύτερη περίπτωση, ο χρόνος από την απόφαση μέχρι την απόκτηση του πιστοποιητικού μειώνεται σημαντικά.
Τι πρέπει να προσέξει κανείς πριν επιλέξει
Πριν κάποιος δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα προετοιμασίας, αξίζει να ελέγξει τρία βασικά σημεία: αν το πιστοποιητικό-στόχος περιλαμβάνεται στον επίσημο πίνακα αναγνωρισμένων τίτλων, αν το πρόγραμμα προετοιμασίας έχει εμπειρία συγκεκριμένα σε υποψηφίους δημοσίου και αν υπάρχει ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα ως την ημερομηνία λήξης της προκήρυξης που τον ενδιαφέρει.
Για όσους θέλουν να δουν αναλυτικά πώς λειτουργεί αυτή η διαδικασία στην πράξη -ποια επίπεδα μοριοδοτούνται, πώς οργανώνεται η προετοιμασία και πόσος χρόνος συνήθως απαιτείται- υπάρχει αναλυτικός οδηγός για πιστοποίηση αγγλικών για ΑΣΕΠ, όπου εξηγείται βήμα προς βήμα η διαδικασία μοριοδότησης μέσω πιστοποιητικού γλωσσομάθειας.
Το συμπέρασμα
Η γνώση αγγλικών δεν είναι απλώς ένα ακόμα προσόν στο βιογραφικό· είναι, στην πράξη, μόρια που μπορούν να αλλάξουν τη θέση κάποιου σε έναν πίνακα κατάταξης. Η διαφορά ανάμεσα σε όσους το αξιοποιούν σωστά και σε όσους το αφήνουν στην τύχη είναι συνήθως θέμα οργάνωσης: σωστή επιλογή επιπέδου, στοχευμένη προετοιμασία και έγκαιρη κίνηση πριν τη λήξη της προθεσμίας.
